Przejście do strony głównej Przejście do spisu artykułów

Inne konstrukcje

Może wydawać się, że poza firmami z Belgii oraz Niemiec, nikt inny nie pokusił się o stworzenie konstrukcji zaliczających się do klasy PDW, jednak nie jest to bynajmniej prawdą. Swoich sił w projektowaniu broni tego typu próbowali Francuzi, Amerykanie, Rosjanie, Szwedzi, a nawet Czesi.

ADR GIAT

W 1988 roku, prace nad bronią oraz amunicją zaliczającą się do programu ADR (Arme de Defense Rapproche), bo takim mianem określili PDW Francuzi, rozpoczęła firma GIAT. Ich pistolet maszynowy miał być zasilany nabojem 5,7mm x 22, powstałym na bazie znanego naboju 7,65mm x 21 Parabellum (o butelkowatej łusce). Niemniej jednak, już w rok później konstruktorzy chcieli sprzedać swój projekt innym twórcom, a w 1990, gdy GIAT wykupił belgijską firmę FN Herstal (producenta P90), przerwano własne badania.

Colt MARS

5,56 mm pistolet maszynowy Colt MARS, rysunek pochodzi z patentu. Próbę stworzenia broni ochrony osobistej podjęła również firma Colt, mająca w dorobku inne, wcześniejsze konstrukcje, które mniej lub bardziej można zaliczać do PDW, czyli Colt IMP oraz Colt SCAMP. Program pod nazwą MARS (Mini Assault Rifle System) rozpoczęto w 1996 roku. Colt MARS miał być zasilany amunicją 5,56mm x 30 z pociskiem o wadze 3,56 grama, który według producenta osiągał prędkość wylotową 792 m/s z lufy długości 280 mm, energia wylotowa 1117 J. W przypadku pocisku o masie 2,6 g, prędkość wylotowa była równa 884 m/s, zaś energia 1016 J. Stworzona do tego naboju broń, był to w zasadzie dosyć mocno zmodyfikowany (na tyle mocno, że firma uzyskała na to rozwiązanie patent) pistolet maszynowy serii Colt Commando. Niestety i tym razem po wyprodukowaniu prototypu projekt został przerwany.

Gepard

9 mm pistolet maszynowy Gepard W lipcu 1997 roku, na wystawie uzbrojenia w Moskwie zaprezentowano rosyjską propozycję, pistolet maszynowy Gepard, rozwijany przez firmę Rex Firearm Company. Konstrukcja broni bazuje na subkarabinku AKS-74U, dlatego też, charakteryzuje się on typowym dużym, metalowym przełącznikiem rodzaju ognia połączonym z bezpiecznikiem oraz rączką napinającą znajdującą się po prawej stronie broni. Gepard ma magazynek (mieszczący 22 lub 40 naboi) umieszczony w chwycie znajdującym się w środku ciężkości broni. Wyposażony został w składaną na lewą stronę metalową kolbę. Zasilany jest całą gamą amunicji 9mm - od 9mm x 17 Browning Short, poprzez 9mm x 18 Makarow, 9mm x 19 Parabellum, rosyjskie naboje 9mm x 19 oraz 9mm x 21, aż do eksperymentalnego 9mm x 30 Grom, a to wszystko przy tej samej lufie, wymienna jest jedynie komora nabojowa. Producent twierdzi również, że wraz ze zamianą lufy, można do niego stosować również naboje 7,62mm x 25, .45ACP, a nawet wykorzystywaną w amerykańskim karabinku M1, 7,62mm x 30 (.30 US Carbine). W zależności od rodzaju amunicji Gepard może działać w oparciu o zasadę odprowadzenia gazów przez boczny otwór w lufie, w zamek swobodny lub półswobodny. Przeciwpancerna amunicja 9mm x 21 przebija standardową kamizelkę kuloodporną z odległości 200 metrów, natomiast 9mm x 30 Grom z 400 metrów. Masa broni 2 kilogramy.

Dane techniczne amunicji, którą może być zasilany pistolet maszynowy Gepard:

  • 9mm x 18 PBM, przeciwpancerny, masa pocisku 3,55 g, masa naboju 7,4 g, Vo (z lufy 93 mm) 520 m/s, Eo 480 J. Przebijalność - 5 mm stal z 12 m, kamizelkę ich klasy drugiej (czyli odporną na normalny pocisk z 7,62mm x 25 wystrzelony z pistoletu TT) z 11 m;
  • 9mm x 19 7N21, przecipancerny, masa pocisku 5,5 g, masa naboju 9,8 g, Vo (z lufy 130 mm) 460 m/s, Eo 582 J. Przebijalność 8 mm stal z 5 m;
  • 9mm x 19 7N31, przeciwpancerny, masa pocisku 4,15 g, masa naboju 8,2 g, Vo (z lufy długości 103 mm) 612 m/s, Eo 777 J. Przebijalność 8mm stali z 22 m, kamizelkę kuloodporną klasy trzeciej (czyli odporną na 7,62mm x 39 z pociskiem zwykłym) z 10 m;
  • 9mm x 21 SP10, przeciwpancerny, masa pocisku 6,74 g, masa naboju 11 g, Vo (z lufy 120 mm) 420 m/s, Eo 594 J. Przebijalność 5 mm stali oraz kamizelkę drugiej klasy z 50 m;
  • 9mm x 21 SP11, masa pocisku 7,7 g, masa naboju 11,9 g, Vo (z lufy długości 120 mm) 390 m/s, Eo 601 J;
  • 9mm x 21 SP13, przeciwpancerny smugowy, masa pocisku 7,2 g, masa naboju 11,5 g, Vo (lufa długości 120 mm) 395 m/s, Eo 562 J.
  • .224BOZ

    10 mm pistolet Glock 20 przystosowany do naboju .224 BOZ. Zdjęcie ze strony Civil Defence Supply. W 1997 roku na targach MILIPOL w Paryżu pojawiła się amunicja .224BOZ stworzona przez Billa Alexandra z brytyjskiej firmy Civil Defence Supply, która powstała poprzez umieszczenie standardowego pocisku 5,56mm w łusce z naboju 10mm Auto o zwężonej części przedniej. Zaletami tego opracowania są - możliwość produkcji amunicji w oparciu o powszechnie dostępne łuski oraz pociski, dobre osiągi balistyczne oraz możliwość dosyć łatwej adaptacji istniejących na rynku modeli broni, szczególnie dotyczy to pistoletu maszynowego MP5/10 czy pistoletu Glock 20 oraz 29. Tego rodzaju amunicja ma jedną, poważną wadę - naboje są bardzo szerokie, dlatego stworzenie magazynka 20 nabojowego mieszczącego się w obrysie broni wydaje się mocno problematyczne. Dane techniczne naboju .224 BOZ (5,56mm x 24) masa pocisku 3,56 g (dostępne są pociski o masach od 1,9 do 3,9 g). Prędkość wylotowa 640 m/s (z lufy długości 152 mm), energia wylotowa 729 J. Przebijalność osłony CRISAT z 90 metrów.

    .224VOB

    Pistolet mte .224VA zasilany nabojem .224VOB z 16 nabojowym magazynkiem. Na podobnej zasadzie, w oparciu o pocisk 5,56mm oraz przekonstruowaną łuskę naboju 7,62mm x 25 pojawił się nabój .224VOB, zaprezentowany przez szwajcarską firmę MTE (Martin Tuma Engineering). Zbudowała ona do niego pistolet samopowtarzalny (opcjonalnie automatyczny) mte .224VA. Zasilany jest z 16 lub 24 (wystającego z chwytu) magazynka. Pocisk .224 VOB (5,56mm x 23) ma masę 3,56 g i osiąga prędkość wylotową 720 m/s (energia wylotowa 922 J)i posiada efektywny zasięg do 200 metrów.

    CBJ-MS

    6,5 mm pistolet maszynowy SAAB-Bofors CBJ-MS W 1998 roku na scenę wkroczyli Szwedzi z firmy SAAB-Bofors. Zaprezentowali oni konstrukcję bardzo podobną do izraelskiego pistoletu maszynowego Mini-Uzi (a zatem z magazynkiem umieszczonym w chwycie pistoletowym), z dodatkowym chwytem przednim, nazwaną CBJ-MS (Modular System). Broń jest zasilana ciekawym nabojem, 6,5mm x 25 CBJ, z podkalibrowym pociskiem wykonanym z wolframu (o średnicy 4 mm) prowadzonym w lufie za pomocą sabotu wykonanego z tworzyw sztucznych (mającym właśnie kaliber 6,5 mm). Dzięki temu 2 gramowy pocisk osiąga prędkość początkową 820 m/s i - według producenta - przebija modelową osłonę CRISAT z dystansu 400 metrów (a zatem znacznie większego niż w przypadku P90 czy MP7). Modułowość w nazwie broni wynika z tego, że po wymianie lufy zamienia się ona w normalny pistolet maszynowy na amunicję 9mm Parabellum. Podobnie jak w niemieckim MP7, dźwignia napinająca jest z tyłu komory zamkowej, broń jest w pełni dostosowana dla strzelców prawo i leworęcznych, posiada prosty bezpiecznik przetyczkowy, a wybór ognia pojedynczego lub seryjnego osiąga się przez słabsze lub mocniejsze naciśnięcie na język spustowy. Jako ciekawostkę można dodać, że do broni poza normalnymi 20 i 30 nabojowymi magazynkami wykorzystywany jest również magazynek pudełkowo-bębnowy (z nabojami ułożonymi spiralnie), w którym mieści się 100 sztuk amunicji. Na komorze zamkowej znajduje się uniwersalna szyna montażowa Picantinny, pistolet został wyposażony w prostą, dwuramienną kolbę prętową. Działa w oparciu o zasadę wykorzystania odrzutu zamka półswobodnego, strzela z zamka otwartego. Masa broni: 2,84 kg z 30 nabojowym magazynkiem 4,5mm CBJ.

    PDW-17

    4,38 mm pistolet maszynowy Libra PDW-17 W roku 2003 na targach IDET swój pistolet maszynowy zaprezentowała czeska firma Libra. Czesi twierdzą, że i on zalicza się do klasy PDW, ale zasilany jest nabojem, który od 2001 roku reklamowany był przed producenta, jako... myśliwski i sportowy - .17 Libra (4,38mm x 30). Broń jest w układzie klasycznym, z 35 nabojowym magazynkiem umieszczonym przed chwytem pistoletowym, zaopatrzona jest w składaną na prawo metalową kolbę. Przełącznik rodzaju ognia pozwala na prowadzenie ognia pojedynczego, 2 oraz 3 nabojowe serie oraz ogień ciągły. W pełni załadowana broń ma masę 2,6 kilograma.

    TMP-46

    Wbrew pozorom MP7 nie jest jedynym istniejącym pistoletem maszynowym zasilanym amunicją 4,6mm. Na targach MILIPOL w Paryżu w roku 2003 szwajcarska firma Brügger & Thomet, która kupiła od firmy Steyr-Mannlicher AG licencję na produkcję pistoletu maszynowego TMP zaprezentowała model TMP-46, z magazynkami wymiennymi z MP7.

    LW 7,82mm Weapon System

    7,82 mm pistolet maszynowy LW15S CAW oraz pistolet LW70S Najnowszą rodziną broni ochrony osobistej, która pojawiła się na amerykańskim rynku, jest stworzony przez firmę Leitner Wise system na który składa się pistolet maszynowy LW15S CAW (Close Assault Weapon) oraz pistolet samopowtarzalny LW70S. Konstrukcje te zasilane są nabojem 7,82mm x 24, który powstał, podobnie jak .224BOZ czy .224VOB po umieszczeniu pocisku 5,56mm w łusce naboju 10mm Auto. Tym razem został on jednak zaopatrzony dodatkowo w sabot, co zwiększyło kaliber, ale pozwoliło mu nadać znacznie większą prędkość wylotową w krótszej lufie. Sama broń opiera się na sprawdzonym wzorach - LW15S CAW to przekonstruowany karabinkowy model AR-15 Colta.

    (c) REMOV 1999-2011